Persian

Persian Blog Pages

تمرین تنفس( Breathing Exercise)

 

 

همه می دانیم که تنفس درهنرهای رزمی از اهمیت خاصی برخورداراست اما تعداد اندکی ازسنسی ها نحوه تمرین و کنترل تنفس را آموزش می دهند. تمرینات زیادی برای این کار وجود دارد ولی یک تمرین ساده به شما آموزش داده می شود که تنفس شما را بهبود خواهد بخشد

در یک دقیقه چند بار تنفس می کنید؟ میانگین تعداد تنفس فرد بزرگسال در یک دقیقه ۱۲ تا ۱۸ است. اگر شما بزرگسال و کمربند سیاه کاراته هستید، احتمالا تعداد تنفس شما کمتر از این تعداد خواهد بود.

 

لازم به یاد آوری است، تعداد تنفس کمتر یعنی اینکه فرایند نفس کشیدن طولانی تر یا عمق تنفس بیشتر باشد. تنفس کوتاه و سریع نشانه ی بیماری است .شما این نوع تنفس را در افراد چاق و بیمار مشاهده کرده اید. ذن مدیتیشن با تنفس آرام همراه است و بهداشت روانی و جسمانی را بهبود می بخشد. اگردر کلاس مراقبه ذن و یوگا شرکت کرده باشید، مطمئنا نحوه تنفس آرام و عمیق را یاد گرفته ید.

 

اینجا نیاز به انجام مراقبه نیست بلکه بطور معمول روی زمین یا صندلی بنشینید. بررسی کنید و ببینید در حالت عادی چند بار در دقیقه تنفس می کنید. این کار خیلی ساده است و شما در خواهید یافت که ۱۰ مرتبه یا بیشتر تنفس می کنید. ۲بار تنفس در ۱ دقیقه بسیار عالی است. بعبارت دیگر ۲ بار تنفس در دقیقه پشنهاد مناسبی است و این بدین معنی است که هر چرخه تنفس (دم و بازدم) ۳۰ ثانیه طول می کشد. این کار ممکن است کمی سخت باشد ولی سعی کنید زمان دم و بازدم را روی ۳۰ ثانیه تنظیم کنید.بنابر این لازم است شما ۱۵ ثانیه هوا را استنشاق کنید و طی ۱۵ ثانیه به آرامی بازم انجام دهید. با توجه به زمان، عمل بازدم سخت تر از دم می باشد. پس از بازدم عمیق،آرام و کامل، شما بجای دم آرام، به بلعیدن مداوم هوا روی می آورید. بهتر است آموزش و تمرین نحوه تنفس و کنترل آن بطور دقیق صورت پذیرد.

 

اگر با ۲ بار در دقیقه به مشکل بر می خورید، ۴ مرتبه در دقیقه این کار را انجام دهید. برای هر چرخه تنفس ۱۵ ثانیه و ابرای دم و بازدم ۷ و ۸ ثانیه زمان صرف کنید. وقتی که شما این کار را براحتی در یک ساعت یا بیشتر انجام دادید از این پس آمادگی لازم برای ۳ بار یا حتی ۲ بار در دقیقه را هم خواهید داشت.

 

آیا این هدف غایی ماست؟ خیر، اکنون معدل تنفس شما در دقیقه ۲ مرتبه است. وقتی شما عملدم و بازدم را به خوبی تمرین کنید می توانید تعداد آن را به یک بار در ۱ دقیقه کاهش دهید. یعنی ۳۰ ثانیه دم و ۳۰ ثانیه بازدم انجام دهید. شما می توانید بعد از کامل شدن چرخه تنفس حدود ۵ ثانیه نیز نفس خود را نگاه دارید. ۵ ثانیه حبس نفس بیشتر آن هم با ریه خالی ، حفظ عمل دم آرام و عمیق را به چالش می کشد.

 

سعی کنید این تمرین ساده را انجام دهید و چرخه ی تنفس خود را طولانی تر کنید. یکی از تمریناتی که شما می توانید در حین رانندگی انجام دهید، همین تمرین تنفس است. این تمرین آرامش شما را حفظ خواهد کرد و چنانچه عمل تنفس را به آرامی انجام دهید از رانندگی کمتر خسته می شوید. اگر سرگرمی شما مطالعه کتاب است ، پس تمرین تنفس همراه با مطالعه بسیارعالی است. با اینکاراز خواندن کتاب لذت می برید وچشمان شما نسبت به قبل دیرتر خسته می شبوند. اگر مجبورید که مدت طولانی جلوی کامپیوتر بنشینید، این تمرین به تمرکز شما کمک خواهد کرد. تمرین تنفس ، مزایای بیشمار و فوق العاده بهمراه دارد بطوریکه شما می توانید این تمرین را تقریبا در هر زمان و هر جایی انجام دهید. پس از دستاورد های این ورزش در زندگی روزانه ، می توانید از آن براحتی درآموزش کاراته استفاده کنید.

 

پس از تمرینات تنفسی، از تمرینات کاراته احساس بهتری خواهید داشت و پیشرفت بیشتری خواهید کرد.البته فقط یک روز تمرین هیچ پیشرفت قابل توجهی را بدنبال نخواهد داشتو اما یقین دارم که با تمرین تنفس، شما احساس بسیار خوبی خواهید داشت.

 

“”””””””””””””””””””””””””””

 

تهیه،تدوین و گردآوری: محمد ابراهیم مرجانی

 

۲۰ می ۲۰۱۳ برابر با ۳۰ اردیبشت ۱۳۹۲

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سنسی (先生) کیست و چه کسی می تواند سنسی باشد؟ Who is Sensei ?

 

 

همه ما می دانیم سنسی به عنوان مربی و یا معلم ترجمه شده است. ترجمه صحیح است، بنابراین هیچ مشکلی وجود دارد. سوالی که غالبا مطرح می شود اینست که شاخصه ها و ویژگی های یک سنسی کدامند؟. به نظر می رسد بعضی از موارد ناگفته یا غیر قابل توضیح در آموزش کاراته ، شبهاتی را با خود به ارمغان می آورد. من شک و شبهه را دوست ندارم، بنابراین آنچه که در مورد سنسیمی دانم به اشتراک می گذارم. امیدوارم که ارزیابی ام از مربی و یا پژوهش در مورد آن مفید واقع شود.

ابتدا برای درک بهترکلمه سنسی به این دو حرف ژاپنی توجه کنید 先生. ممکن است شما معنی سن () را بدانید. سن ((به معنی پیشرو، پیشین، راهنما، اولی و غیره و سی به معنای تولد یا زندگی است. بنابراین، به معنای واقعی کلمه یعنی کسی که قبلا متولد شده است. به عبارت دیگر، یعنی کسی که کاری را از شما زودتر آغاز کرده و درکسب دانش و تجربه از شما پیشی گرفته است. این امر به سن و سال و یا توانایی های فرد ربطی ندارد. بنابراین، در اصل شما از افراد ظاهرا مسن تر و با تجربه تر فرا می گیرید ودر نتیجه ی همین فراگیری و کسب دانش، دیگران نیز از شما می آموزند. ارشدیت زمان یک باور ژاپنی است چه شما با آن موافق و یا مخالف باشید.

مثلا یکی می پرسد من ۵۰ ساله هستم و مربیم ۲۵ ساله . آیا او میتواند سنسی من باشد؟ برای پاسخ به این سوال، باید به جدول زمانی تمرین کاراته توجه کرد وگفت اگر چنانچه مربی ات ۱۰ سال پیش آموزش کاراته را آغاز کرده و شما ۵ سال بعد، پس اوسن پایشما در کاراته است. اگر او در دوجوی خود به طور منظم به آموزش کاراته مشغول باشد، پس او سنسی شما است. در یک باشگاه، اختلاف سن ملاک و معیار نیست و ارشدیت زمان مد نظر است و از وقتی که فرد آموزش کاراته را شروع کرده است محاسبه می شود. مهم این است که سنسی یا مربی شما به لحاظ اخلاقی و فنی به پختگی کافی رسیده باشد ، مورد احترام جامعه باشد ونیز قادر به هدایت و راهنمایی شما در زندگی باشد.

هنرجویی پرسید سنسی من دان دو است. من فکر کردم سنسی واقعی باید دان پنج و بالاتر باشد. من چه کار کنم ؟ جواب من این است:” او سنسی شما است. “هر کس که در جلوی دوجو و در مقابل هنرجویان قادر به تدریس اصولی کاراته باشد، بدون در نظر گرفتن درجه و دان یک سنسی است.. این که آیا او شرایط لازم برای تدریس (گواهی مربیگری) دارد یا خیر موضوع دیگری است. علاوه بر این، داشتن مجوز تدریس (گواهی مربیگری) به طور خودکار از او سنسی خوب نمی سازد.. ما می دانیم سنسی دان دو با بیش از ۳۰ سال تجربه تدریس و آموزش، احتمالا بیش از مربی جوان دان پنج اندوخته تجربی دارد. من آموزش و طرح درس های ضعیف زیادی از دان های ۷و ۸و مدرسان ارشد دیده ام. مهم این است که مربی از به اشتراک گذاشتن دانش و مهارت های خود با دیگران لذت ببرد. اگر شما از مربی خود بیاموزید، پس قطعا او سنسی شما است. اگر شما نتوانید چیزی از او فرا بگیرید، می توانید با احترام و با کسب اجازه وی دوجو را ترک و سنسی و دوجوی دیگری پیدا کنید..

شاید همه ما انتظار داریم که مربی امان بیشتر از هرکسی نحوه ی مشت و لگد زدن را به ما بیاموزد. این درست است، اما هدف از تمرین کاراته فراتر از مشت و لگد زدن صرف است. اگر سنسی شما بیش از این به شما یاد بدهد شما هنرجوی خوش شانسی هستید. آیا می توان چنین انتظاری از یک سنسی ۲۵ یا ۳۰ ساله داشت ؟ بعضی از آنها ممکن است پس از سال ها آموزش کاراته، به پختگی لازم رسیده باشند اما بسیاری از آنها ممکن است بیش از حد جوان و فاقد کیفیت باشند. بنابراین انتظار اشتباه از سنسی جوان نداریم. حداقل تعهدش به عنوان یک مربی این است که توانایی آموزش و اجرای صحیح تکنیک های کاراته داشته باشد. این به این معنی است که بتواند تکنیک ها را بخوبی توضیح، تفسیر و به زیبایی اجرا کند. از سوی دیگر، همه سنسی های ارشد یا قدیمی از کیفیت و صلاحیت لازم مربیگیری برخوردار نیستند.پختگی و دانایی لزوما با سن و سال همراه نیست . بعضی از سنسی های کاراته از تیپ بدنی مناسب هم خارج شده اند. اگر یک مربی کاراته بیش از حد اضافه وزن داشته باشد و از فیزیک بدنی مناسب برخوردار نباشد، چگونه می تواند تکنیکی را به زیبایی اجرا کند؟!.

نتیجه گیری

انتخاب مربی کاراته بسته به نظر شماست. هر یک از ما انتظارات و اهداف خاصی از تمرین کاراته داریم . امیدواریم که شما سنسی با اخلاق و فنی داشته باشید که ضمن آموزش کاراته ، دروس زیادی از جوانب مختلف زندگی به شما بدهد و اگر ندارید یا اینطور نیست امیدواریم هر چه زودتر فرد مورد نظر را بیابید.

اگر خودتان سنسی یک دوجو هستید، حداقل انتظار از شما این است که تکنیک های کاراته را بطور صحیح و فنی اجرا کنید. این مستلزم داشتن بدنی آماده است که نه تنها تکنیک ها را بخوبی تشریح بلکه آنها را به زیبایی هر چه تمامتر اجرا کنید. توضیح و تفسیر کیهون، کاتا مستلزم تمرین منظم وکسب دانش علمی است و نه بیگاری کشیدن از خود. بسیاری از باشگاه های کاراته در کشورمان یا خیلی شورند و یا خیلی بی نمک ! یعنی یا همیشه کاتا تمرین می کنند و یا همیشه کومیته. گویا فراموش کرده اند که کاراته از ۳ بخش اصلی ؛ کیهون ، کاتا و کومیته تشکیل شده است.

سنسی کسی است که خود را به سلاح علم روز دنیا و فن کاراته مسلح کند و با طرح درس و برنامه از قبل آماده شده در دوجو حضور یابد. احساس مسولیت در برابر وظیفه خطیری که به دوش او نهاده شده است، از جمله ویژگی های بارز یک سنسی می باشد.امید است که با مطالعه ، تحقیق و شرکت در سمینار های فنی ، بیشتر ازحد انتظار به هنرجویان خود یاد بدهید.

اوس چیست و به چه معناست ؟押忍」ってどんな意味?

 

 

اوس یکی دیگر از درس های فرهگ ژاپنی است. برای فهم و درک بهتر این کلمه ی معروف که بیشتر در دوجو ها و جوامع کاراته بکار می رود، همان فرایند معنی اساسی ( کنجی) را دنبال می کنیم. سپس به جنبه های فرهنگی این کلمه منحصر به فرد می پردازیم.

این کلمه به اشکال مختلف تلفظ و نوشته می شود. اکثرا به شکل ” OSU ” یا “OSS “و برخی هم به شکل“OUS “یا “Ossu “تلفظ و می نویسند. همه اینها درست است فقط تلفظ شان با هم فرق دارد .

حرف اول کلمه اوس یعنی “O “در زبان ژاپنی یا کنجی به این شکل نوشته میشود و به معنی فشار یا تحت فشار قرار دادن و یا سرکوب کردن است. قسمت بعدی ss” یا “su”به شکل نوشته می شود و به معنی استقامت ، پشتکار داشتن و ثابت قدم ماندناست.

پس این دوحرف ژاپنی با هم 押忍نماد نگرشسرکوب احساسات و تحمل تمرینات سخت، خسته کننده و یا رنج آور و انجام وظیفهمی باشد. این کلمه را عموما، هنرجویان بودو از جمله کاراته، جودو و کندو بکار می برند, اما ورزشکاران رشته های ورزشی مانند بیس بال، فوتبال آمریکایی و غیره که معمولا در آنها پرخاشگری دیده می شود، از این کلمه نیز استفاده می کنند.

کلمه اوس در ژاپن بیشتر توسط هنرجویان و قهرمانان مرد بکار برده می شود. دلیل آن این است که ” OSU “به شکل نیزنوشته میشود که بمعنی مرد است. بنابرآین بسیاری از خانم ها احساس خوبی از گفتن کلمه ” OSU “ندارند. در بسیاری از دوجو ها ، خانم ها در جواب به سنسی ، سنپای و هم دوجویی ها ی خود از کلمات محترمانه مثل “YES ” یا “NO “استفاده می کنند و ترجیحا کلمه OSUرا بکار نمی برند.

همزمان با ترویج کاراته و جودو در دنیا وجذب طرفداران زیاد، استفاده از کلمه ” OSU /OSS”نیز ترویج یافت. بخش فرهنگی این کلمه بسیار مرد گرا است ، در حالی که تعداد زیادی ازورزشکاران و قهرمانان زن کشورهای غربی از این کلمه استفاده می کنند.

با نگاهی گذرا بر تاریخ، با کمال تعجب متوجه می شویم که در این خصوص مبدا مشخصی وجود ندارد و تنها چند نظریه وجود دارد که به دو تا از آنها در اینجا اشاره می کنیم.

یک نظریه این است که، این کلمه در اواسط قرن بیستم که امپراتوری نیروی دریایی ژاپن شروع به پرورش و تربیت روح سامورایی کرد، بوجود آمد. آنها این رویداد را دوست دارند. ژاپنی ها بجایصبح بخیرمی گویند; ” Ohayo gozai masu.” .سربازانی که در نیروی دریایی تمرین میکردند تا هر کاری را با عجله و سریع انجام دهند، ملزم به سلام دادن و پاسخ گویی محترمانه بودند. بنابر این، سلام و صبح بخیر ژاپنیOhayo gozai masu.” به “O ” و “SU “و کلا “O-SU”خلاصه می شد. مراسم سلام و احترامات بعد از ظهر و شب متفاوت بود.اما OSU برای پاسخ به هر کاری یا دستوری از اینجا شروع شد.

نظریه دیگری عنوان میکند که کلمه اوس توسط یک قبیله سامورایی و جنگجو در جزیره کیوشو(佐賀)رایج شد. استاد یاما موتو سونه تومونویسنده مشهور کتاب هاگا کوره ( ۱۶۵۹ ۱۷۱۹) در این قبیله متولد شد وبوشیدوکایی بسیار قوی بود که در همینجا تمریناتش را به شدت ادامه داد. ظاهرا در قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی، سامورایی های جوان این قبیله برای ادای احترام و صبح بخیر از کلمه اوس استفاده می کردند، اگر شما علاقمندید از بیوگرافی استاد یاماموتو بیشتر بدانید ، می توانید به ویکی پدیا مراجعه کنید. یاماموتو به عنوان راهنمای معنوی بسیاری از سامورایی ها مورد توجه قرار گرفت. اگر تمایل دارد در مورد کتاب معروف Hagakure بیشتر بدانید، باز شما را به ویکی پدیا ارجاع می دهم.:  http://en.wikipedia.org/wiki/Hagakure

بسیار می پرسند چرا فقط یک “OSU “برای جواب بلی و خیر وجود دارد ! برای فهم این موضوع، لازم است شما از فرهنگ Bushido یا هنر های رزمی آگاهی و شناخت کافی پیدا کنید. ستون فقرات بوشیدو، اطاعت و فرمانبرداری کامل است. کتاب هاگا کوره را بخوانید ، سپس شما درک خواهید کرد که آیا با مفهوم بنیادی اطاعت محض موافق هستید یا خیر. اکنون در دنیا غرب و بسیاری از کشور های آسیایی ، وقتی سنسی به شاگردانش می گوید بپرید، بعضی از آنها سوال می کنند چرا ؟ و یا حتی می گویند نه ! البته برخی هم می پرسند چقدر ؟ که دومی بد نیست !. در دوجوی ژاپنی همه هنرجویان بلا استثنا به سنسی“OSU “گفته و پرش می کنند. بنابر این ، هیچ نیازی به نه یا خیر گفتن نیست. من یقین دارم بسیاری از مردم غرب این عمل را احمقانه , شست و شوی مغزی و یا غیر عقلانی می پندارند. تاکید می کنم هدف از مقیسه فرهنگ های جوامع مختلف ، قضاوت این که کدامیک بهتر یا صحیحتر است نیست بلکه معرفی و نشان دادن تفاوت ها ، صرفن بخاطر درک بهتر خواننده است.

اوسیک قرارداد الزام آور بین سنسی و هنرجواست و تعهدات و وظایف. هر دو طرف، معلم و دانش آموز را شامل می شود “Osu” روح کاراته است! امیدوارم شما اکنون ایده بهتری از کلمه اوسو اینکه از کجا آمده است گرفته باشد. همچنین امیدوارم این کلمه را بهتر درک کنیم و با وجدان آگاه تری کلمه اوس را به زبان بیاوریم. من معتقدم فقط باید به کسی که مطلب یا شیوه درست زندگی را به ما یاد می دهد اوس گفت و البته به کسانی که به ما احترام قلبی و زبانی می گذارند.

”””””””””””””””””””””””””””””

محمد ابراهیم مرجانی

۲۲ می ۲۰۱۳ برابر با اول خرداد ۱۳۹۲